Je ziet Don al neerploffen in het hellevuur waar hij door twee demonen wordt meegesleept naar the King of Pain himself. "Dus dit is de Don waar ik zoveel over heb gehoord?" grijnst Satan. Hij lijkt uiteraard een beetje op een kruising tussen Tom Waits, Nick Cave en nog een beetje van Harvey Keitel in de dramatische Adam Sandler film: Little Nicky. Don staat op en spuugt de Koning der Pijn in het gezicht. Uit Satan komt een bulderlach tevoorschijn. Hij hoest en proest even na afloop:
"Je bent een man naar mijn verdorde hart Don en nou weer opgerot, raise hell!".
Zo snel als Lennart zijn vader te hulp kan schieten is hij bij hem. Don krabbelt rustig aan op. "Dat was niet zo handig", erkent hij en hij strompelt twee trappen omhoog en neemt een warm bad. Het enige letsel dat hij overhoud aan de val zijn wat fikse blauwe plekken. Het wasrekje heeft zijn val weten te breken en de stenen paal miste hij op een paar centimeter. Het zal niet de eerste en ook niet de laatste keer zijn dat hij na een stunt door zal ploeteren.
